Ľ Pearl Habor

Wat is dit?

Aanloop tot de aanval op Pearl Harbor:

Pearl Harbor wordt Amerikaans
Pearl Harbor, gelegen op het Hawaiiaanse eiland Oahu, werd al in 1884 min of meer Amerikaans grondgebied door een verdrag tussen Hawaii en de VS. De Amerikanen hadden in de jaren daarvoor al hun oog op de eilandengroep laten vallen omdat het een geschikte uitvalsbasis voor handel met het Verre Oosten was en omdat de eilanden de perfecte manier vormden de Amerikaanse interesses in dat gebied te beschermen.

De expansiedrift van Japan
Na de Eerste Wereldoorlog kwam de stabiliteit van de regio in het geding door de expansiedrift van de Japanners, die zelf nauwelijks grondstoffen bezaten en dus afhankelijk waren van andere Aziatische landen. Om hun afhankelijkheid van het buitenland te verminderen, keek Japan naar de mogelijkheid om andere gebieden zoals Mantsjoerije, China, Indochina en IndiŽ (IndonesiŽ), dat toen een Nederlandse kolonie was, te annexeren.

Bovenstaande gebieden hadden een overvloed aan grondstoffen als ijzer, kolen, rijst, rubber en olie, grondstoffen die Japan vrijwel niet bezat. In september 1931 ging Japan tot actie over en lijfde Mantsjoerije in; in 1932 hernoemden ze hun nieuwe 'provincie' Manchukuo.
De VS reageerde in het geheel niet op deze agressieve Japanse aanvallen in het Verre Oosten, hoewel Japan toch meerdere verdragen schond met zijn veroveringstocht. President Herbert Hoover geloofde in vrede met Japan en weigerde niet alleen militair in te grijpen, maar zette zelfs niet aan tot economische sancties.
Deze non-actie vergrootte de moed van de Japanners, die van Amerika zwaardere sancties had verwacht. De Volkerenbond veroordeelde de Japanse agressie wel, maar Japan verweerde zich door te zeggen dat Europa al jaren dezelfde kolonisatiemethode gebruikte en daarvoor nooit gestraft was.

De reactie van president Roosevelt
Onder president Roosevelt nam de VS een ietwat andere houding ten opzicht van het Verre Oosten aan: door economische en militaire hulp aan China hoopte Amerika tegenwicht aan Japan te kunnen bieden. In 1935 moest men echter toegeven dat er geen houden meer aan de snelle opbouw van het Japanse leger en de Japanse vloot was.
In 1937 viel Japan China binnen (waardoor nog meer verdragen geschonden werden) en veroverde Shanghai en Nanking binnen een paar maanden. Weer kwam de Volkerenbond bijeen, maar toen de VS aankondigde eventuele sancties niet te steunen, werd de vergadering na een milde aanklacht tegen Japan snel ontbonden.
In december van 1937 vielen Japanse bommenwerpers een Amerikaans oorlogsschip aan, waardoor 3 doden en 43 gewonden vielen. De VS accepteerde de verontschuldigingen van Japan echter snel, waardoor het voor Japan duidelijk werd dat Amerika zich niet meer met de gebeurtenissen in het Verre Oosten ging bemoeien. Japan kon zonder tegenstand zijn gang gaan.

Roosevelt verordonneert het embargo
Tot 1939 althans, want in juli van dat jaar realiseerde de Secretary of State Cordell Hull zich dat de Amerikaanse exporten de Japanse oorlogsmachine alleen maar liet groeien. Hij begon te dreigen met een algemeen embargo, maar Roosevelt floot hem terug omdat hij bang was dat Japan in het geval van een embargo zijn olie met geweld van Nederlands IndiŽ ging halen.

In 1940 moest Roosevelt, gedwongen door de oorlog in Europa, echter andere beslissingen gaan nemen. Nadat Frankrijk gevallen was en de collaboratie-regering in Vichy Japan uitnodigde de Franse territoria in AziŽ over te nemen, wist Roosevelt dat Nederlands IndiŽ het volgende doel zou zijn. In september verordonneerde hij een embargo op ijzer en staal om zo de meer gematigden in Japan te overtuigen dat vijandschap met de VS geen goed idee was.
Japan reageerde echter compleet anders: het sloot zich aan bij Duitsland en ItaliŽ en tekende een niet-aanvalsverdrag met de Sovjet-Unie, dat grensde aan Mantsjoerije. Nu was Roosevelt gedwongen zwaardere maatregelen te nemen. In juli 1941 bevroor hij de Japanse tegoeden in de VS en kondigde een algemeen embargo af van staal, olie en kerosine.

De laatste stappen naar Pearl Harbor
Dit was een gevoelige slag voor Japan, dat de Amerikaanse grondstoffen hard nodig had voor zijn uitbreidingsplannen in AziŽ. Gedurende de rest van 1941 onderhandelde Japan met de VS, maar zonder resultaat. Integendeel: de VS begon nu te eisen dat Japan zich terugtrok uit Indochina en China.
Japan begon toe te geven en beloofde, in ruil voor opheffing van de sancties, niet verder zuidwaarts te trekken, de Sovjet-Unie niet aan te vallen, en geen oorlogsverklaring aan de VS af te geven als zij in oorlog zou komen met Duitsland. Ook moest Amerika in ruil hiervoor zijn hulp aan Tsjang Kai-Sjek, de rebellenleider van de Chinezen, stopzetten. Roosevelt weigerde.
In oktober viel de Japanse regering en nam generaal Hideki Tojo, een agressieve militant, de macht over op het eiland. De oorlog begon nu steeds dichterbij te komen. In november 1941 probeerde Japan nog een laatste maal om de VS zover te krijgen de sancties stop te zetten. Roosevelt en Hull weigerden weer, waardoor Japan besloot dat oorlog onvermijdelijk was, en Pearl Harbor was het eerste doelwit.

De aanval op Pearl Harbor

De voorbereidingen
De VS verwachtte dat Nederlands IndiŽ het eerste doelwit van de Japanners zou zijn, en hoewel ze daarin gelijk hadden, besloot Japan dat daarvoor eerst de Amerikaanse vloot uitgeschakeld moest zijn. Alleen als de Amerikaanse overmacht vernietigd was, kon Nederlands IndiŽ zonder gevaar behouden worden.

Op 2 december 1941 ging de definitieve order naar de Japanse vloot dat Pearl Harbor aangevallen moest worden. Een enorme vloot trok duizenden kilometers oceaan over, terwijl Amerika een min of meer afwachtende houding aannam, gesterkt door het vertrouwen dat de toch al onwaarschijnlijke aanval op Pearl Harbor nooit kon slagen, aangezien het fort zwaar versterkt was.

De aanval op Pearl Harbor
Om vijf minuten voor acht 's ochtends op 7 december 1941 vielen Japanse vliegtuigen, gelanceerd van vliegdekschepen onder leiding van Admiraal Nagumo, Pearl Harbor aan in ťťn van de meest gedurfde aanvallen uit de geschiedenis. Vanaf dat moment was de Verenigde Staten definitief betrokken bij de Tweede Wereldoorlog.
De Amerikaanse militairen op de basis waren compleet verrast. De aanval vond plaats in twee golven, de eerste een paar minuten voor acht, de tweede ongeveer een uur later. Slechts 29 Japanse vliegtuigen keerden niet terug van de missie en de hele Japanse vloot kwam zonder beschadigingen weg.
In minder dan twee uur was de basis op Pearl Harbor tot as gereduceerd, waren twee Amerikaanse slagschepen gezonken en zes anderen beschadigd, en was de rest van de vloot ofwel zwaar beschadigd ofwel vernietigd. De helft van de Amerikaanse luchtsterkte was vernietigd. Ruim 2400 Amerikanen verloren het leven terwijl de Japanse verliezen minimaal waren.

Toch was de aanval geen onverdeeld succes, hoewel het aanvankelijk door beide zijden wel zo gezien werd. De meeste schepen die waren gezonken lagen in ondiep water en konden later gelicht, gerepareerd en gebruikt worden; de Amerikaanse vliegdekschepen waren op 7 december door ongelooflijk toeval niet aanwezig op de basis en kwamen helemaal zonder een schrammetje weg - een feit dat de Japanners uiteindelijk de overwinning zou kosten.
Ook hadden de Amerikanen verzuimd de olie-opslagplaatsen voldoende te camoufleren, iets wat ironisch genoeg juist hun redding was: de Japanners geloofden eenvoudigweg niet dat de olie in hun zicht zou staan en gooiden niet ťťn bom in de opslagplaatsen. Hoewel Admiraal Nagumo triomfantelijk terugkeerde naar Japan, had de aanval uiteindelijk maar ťťn duidelijk effect: de Amerikaanse oorlogsmachine wakker maken.
[ terug... ]Omhoog


Maak vrienden

Wie is er online!

Stem hier!!


Copyright 2002-2017