Ľ Situatie voor D-day + D-day

Wat is dit?

De situatie voor D-day:

Adolf Hitler
In september 1939, barstte de grootste wereldoorlog aller tijden uit. Nazi Duitsland viel Polen binnen en de wereld keek machteloos toe hoe Hitler controle over Europa nam. Hitler hees de hakenkruisvlag in Oostenrijk en Tsjecho-Slowakije, maar Hitler wilde meer. In 1940 viel Hitler met zijn overdonderende leger Nederland, BelgiŽ en Frankrijk binnen. De Fransen werden op hun knieŽn gedwongen en het Engelse Expeditieleger, wat de Fransen te hulp moest komen, kwam klem te zitten tussen de zee en de oprukkende Duitse troepen bij Duinkerken. Ook Noorwegen en Denemarken vielen ten prooi aan de Duitse nazi en alleen Engeland bleef over. De Duitse poging Engeland in te nemen mislukte, omdat de Duitse luchtmacht de Engelse RAF (Royal Air Force) niet klein kreeg. Daarom sloot Hitler Engeland in met zijn beruchte U-boten (duikboten) en probeerde Engeland op deze manier op de knieŽn te kregen. Hitler hoefde nu geen oorlog meer te voeren en zijn westelijke front en viel daarom in de zomer van 1941 Rusland binnen. Ook breide Hitler zijn zogenaamde derde rijk uit naar het zuiden en nam zelfs delen in van Noord Afrika.

Hitler wist dat hij vanaf zijn westelijke front geen offensief meer kon starten en moest daarom in de verdediging, want de lange kust die vanaf zuid Frankrijk tot Nederland liep (en zelfs nog verder) was een eenvoudig doelwit voor een eventuele invasie en een zwakke plek in de Duitse verdediging. Daarom Liet Hitler in december 1941, toen de VS hem de oorlog verklaarde, verdedigings werken aanleggen vanaf de Fins-Noorse grens helemaal tot aan de PyreneeŽn, in zuid Frankrijk. Hitler wilde van Europa een groot onneembaar fort maken. De kust bestreek een afstand van bijna 5000km en de wens van Hitler was een bijna onmogelijke taak. Generaal Franz Halder herinnert zich het volgende: Hitler stond met gebalde vuisten achter de tafel waarop de kaart van West Europa lag en bulderde door de kamer dat de West Europese kusten onneembaar moesten worden.

Toen ik (Franz Halder) probeerde uit te leggen dat de verdedigingswerken langs de kust beschoten zouden kunnen worden door vlootgeschut, antwoordde de Fuhrer: De bommen zullen achter, voor en op de verdedigingswal landen, maar de troepen in de wal zullen veilig zijn, daarna zullen ze naar buiten komen en vechten! Dus begonnen de mensen van het opperbevel van het west front, met de bijna onmogelijke taak die Hitler hun had opgedragen. In 1942 stokte de Duitse opmars aan velen kanten van het front en Hitler begon. Generaal Von Rundstedt zich zorgen te maken over een mogelijke invasie, vooral na de aanval van 5000 Canadese troepen op de Franse havenstad Dieppe, waarbij de Canadezen volledig in de pan werden gehakt. Hitler was razend en hij beviel zijn generaal op te schieten met de Atlantikwall.

Miljoenen dwangarbeider soldaten en andere werklui, gingen aan het werk en langs de kusten van west Europa. Generaal Von Rundstedt (opperbevelhebber aan het westfront) wist dat de Atlantikwall een geallieerde invasie nooit zou kunnen tegenhouden, alleen vertragen. De Atlantikwall was misschien wel niet zo onneembaar als Hitler dacht. Halverwege 1943, toen de geallieerden de druk vanuit het zuiden, via Noord Afrika en ItaliŽ al flink opvoerde, werd een mogelijke invasie van west Europa steeds reŽler. En door de troepen opbouw in Engeland, stond Eisenhouwer een flinke strijdmacht ter beschikking. Hij beschikte over zowel marine, luchtmacht als infanterie, tanks en paratroepers.
Daarom begonnen hij en zijn staf medewerkers met de voorbereidingen van een mogelijke invasie.

D-Day

Het begin:
Voordat de invasie in NormandiŽ van start ging, ging hier heel wat aan vooraf. De VS en Groot-Brittannie verschilden nogal van mening hoe ze de Duitsers het beste konden aanpakken. De Britten kozen om te vechten rond de Middelandse zee en Noord-Afrika, terwijl het Amerikaanse plan was de Russen te helpen. De Russen vormden een tweede front en eisten in het westen om Noord-Frankrijk binnen te vallen en daarna door te stoten naar Duitsland.
Groot-Brittannie vond dit veel te gevaarlijk en begon in 1942 operatie Torch (om de Duitsers uit Noord-Afrika te verjagen), maar om de Amerikanen toch tegemoet te komen werd een beperkte aanval in 1942 bij Dieppe, ten oosten van Normandie, uitgevoerd. Deze operatie werd genaamd: operatie Jubilee. Dit liep uit op een groot drama. Van de 5000 soldaten werden er bijna 1000 gedood en bijna 2000 gevangen genomen. Uit deze rampzalige gebeurtenis trok men toch waardevolle lessen voor wat betreft de invasie in Normandie. Uiteindelijk bereikten de Anglo-Amerikaanse stafchefs in het voorjaar van 1943 een principe akkoord over de invasie in Noord-west Frankrijk: operatie Overlord.

Het plan:
De in maart 1943 aangestelde stafchef van de geallieerde opperbevelhebber (Luitenant-generaal Morgan), kreeg de taak om het invasieplan te bedenken. Zijn eerste plan was een aanval door 3 divisies verspreid over een 45km lang front. Luchtlandingstroepen zouden Caen en Cherbourg (de belangrijkste haven in de regio) binnen 14 dagen innemen. Deze was zeer belangrijk voor bevoorradingen en versterkingen.

De voorbereiding:
Zo'n gigantische invasie vereist natuurlijk een nauwkeurige en goed georganiseerde voorbereiding.
Enkele maanden voor D-day werden er massale spionagevluchten uitgevoerd. De geallieerden hadden op dat moment al een overmacht in de lucht, dus stranden ze tijdens deze vluchten op weinig weerstand.
In Engeland is dan op dat moment een gigantische troepenmacht aanwezig, die intensief getraind werd voor D-day. Ook werd er door Generaal-Majoor Sir Percy Hobart speciale voortuigen ontwikkeld, zoals de duplex drive(DD)tank, bijgenaamd Donald Duck. Deze tank kon zich eerst over het water voortbewegen om daarna aan wal te gaan en over het strand verder op te rukken. De Duitsers dachten altijd dat de invasie bij "Pas de Calais" zou plaatsvinden. Men wilde dat ook zo houden, dus wekte men de indruk (met dummy's van o.a. tanks en landingsvoertuigen) dat men overal druk met de invasie bezig was, behalve in Zuid-Engeland.

De aanval:
Eigenlijk stond de invasie voor 5 juni gepland, maar door het slechte weer werd de invasie verplaatst. Eisenhower was de man die hier over moest beslissen.
Weerman kapitein J.M. Stagg voorspelde beter weer voor 6 juni. Als het nu niet door ging moest men nog 14 dagen wachten, totdat het tij en maanstand weer goed was voor een invasie. Ook was dit niet goed voor het moraal van de soldaten, die al op de schepen zaten.
Eisenhower besloot dan ook om de invasie op 6 juni door te laten gaan met de historische woorden: "OK, We'll go."
In de nacht van 5 op 6 juni werden er paratroopers gedropt om belangrijke punten in te nemen. Ook was de gigantische vloot, met mijnenvegers voorop, vanuit Picadilly Circus(het verzamelpunt 12 kilometer ten zuidoosten van het Engelse eiland Wight), onderweg naar de Franse kust.

De conclusie:
Het aantal slachtoffers dat NormandiŽ heeft
geŽist is reusachtig; de Duitsers verloren 450.000 man, waarvan 240.000 dood of gewond. De geallieerden verloren 36.976 man. Toch heeft deze invasie ervoor gezorgd
dat de val van het Derde Rijk is versneld en dat de oorlog in Europa dus eerder afgelopen was.

Voor verdere cijfers:
http://www.statistiek.bravepages.com/statistiek.html


[ terug... ]Omhoog


Maak vrienden

Wie is er online!

Stem hier!!


Copyright 2002-2017